सिडनी । अष्ट्रेलियाको करीब दुई करोड ६० लाख मानिसमध्ये एक तिहाइको घर न्यू साउथ वेल्सका नर्सहरु राज्यभरि ओमिक्रोन वृद्धिको लहरका रूपमा बढ्दो दबाबमा आइरहेका छन्।
सिनियर इन्टेन्सिभ केयर युनिट (आइसीयु) तथा एनएसडब्लु नर्स मिडवाइफ्स एसोसिएसन (एनएसडब्लुएमडब्लुए) को सदस्यसमेत रहेकी नर्स मिशेल रोसेन्ट्रेटरले ओमिक्रोन संस्करणले आईसीयूमा बिरामीहरूको सङ्ख्या दोब्बर र वार्डहरूमा सङ्ख्या चार गुणा बढाएको बताइन् ।
हरेक दिन मानिसहरूको बढ्दो सङ्ख्यामा उत्कृष्ट हेरचाह प्रदान गर्नु सङ्घर्ष हो। “यदि तपाइँसँग बेडसाइड कल बेल छ, एकै समयमा बजिरहेको छ र तपाइँ आठ बिरामीहरूको हेरचाह गर्दै हुनुहुन्छ भने तपाइँ कसरी त्यो गर्न सकिरहनुभएको छ ?” उनले प्रश्न गरिन् ।
सन् २०२० र २०२१ मा विश्वमा फैलिएको कोभिड–१९ को छालहरूबाट ठूलो मात्रामा बचेपछि अष्ट्रेलिया भाइरसको सबैभन्दा खराब प्रकोपसँग लडिरहेको छ। देशको जनस्वास्थ्य प्रणालीमा दबाब बढाउँदै डिसेम्बरमा केसहरू एक दिनको केही हजारबाट बढेर एक दिनमा ५५ हजार पुगेको छ।
न्यू साउथ वेल्सले जस्तै मङ्गलबार अष्ट्रेलियाले सबैभन्दा धेरै कोरोनाभाइरस मृत्युको रेकर्ड गरेको छ । देशमा अझ धेरै मृत्यु हुनसक्ने चेतावनी दिइएको छ ।
लगभग २२० सार्वजनिक अस्पताल र अन्य स्वास्थ्य सुविधाहरूमा ९० हजारभन्दा बढी रजिस्टर्ड नर्सहरूलाई रोजगार दिएको न्यू साउथ वेल्सले महामारी आउनुअघि नै गम्भीर कर्मचारी अभावको सामना गर्यो। नर्सहरुले अलजजिरालाई भाइरसले खराब अवस्थालाई नराम्रो बनाएको बताए ।
नर्स मिशेल क्यासम्यानले जनरल वार्डमा आफूलाई चिनेका केही नर्सहरूले अहिले एकैपटक १२ जना बिरामीको हेरचाह गरिरहेको बताइन्।
“कोभिडअघि पनि हामीलाई यो एउटा लाइन प्राप्त हुन्थ्यो जसलाई हरेक नर्सले घृणा गर्थे”, उनले सम्झिन, “तपाइँ कम कर्मचारी हुनुहुन्थ्यो, तपाइँले भन्नुहुन्थ्यो, “हेर, आज हामी दुई जना कर्मचारी कम छौँ”… र तपाइँको… वरिष्ठ… भन्नुहुन्थ्यो, “ठीक छ, तपाइँले राम्रो काम गर्नुपर्छ”… र तपाइँ केवल चिच्याउन चाहनुहुन्थ्यो।”
क्यासम्यानसँग नर्सिङमा ४० वर्षभन्दा बढीको अनुभव छ। उनका अनुसार बिहानको सिफ्टमा सामान्य वार्डमा न्यूनतम कर्मचारी प्रत्येक चार बिरामीमा एक नर्स हुनुपर्छ। आपत्कालीन वार्डमा यो कम्तिमा एक देखि तीन हुनुपर्छ र गहन हेरचाहमा एकजनालाई एक नर्स हुनुपर्छ ।
एसोसिएसनका कार्यवाहक महासचिव शे क्यान्डिसका अनुसार कोरोना महामारी आउनुअघि अष्ट्रेलियाले कुनै पनि कर्मचारी खाली ठाउँहरू भर्न विदेशबाट काममा भर परेको थियो। तर त्यो दृष्टिकोण पनि महामारीबाट प्रभावित भएको छ किनभने घर फर्कन अनुमति दिइएका नागरिकहरूको सङ्ख्यालाई पनि सीमित गर्दै सरकार देशको सिमाना बन्द गर्न द्रुत गतिमा अघि बढ्यो।
“अघिल्लो कोरोना भाइरस भेरियन्टभन्दा धेरै सङ्क्रामक रहेको ओमिक्रोनले बिरामीको सङ्ख्या बढाउँदै र नर्सहरुलाई बिरामी बनाएर एकान्तबासमा पठाउँदै समस्याहरू थप्दैछ”, बुधबार सिड्नी अस्पताल बाहिर र्यालीको नेतृत्व गरेका क्यान्डिशले भने ।
प्रधानमन्त्री स्कट मोरिसनले गत हप्ता अस्ट्रेलियाको स्वास्थ्य प्रणाली ओमिक्रोनसँग सामना गर्न ‘राम्ररी सुसज्जित’ भएको बताएका थिए । तर नियमहरू परिमार्जन भइरहेका छन् र प्रणालीलाई प्रभावकारीरूपमा कार्यान्वयन गर्न चिकित्सा कर्मचारीहरूको माग बढेको छ।
केही थिएटर र एनेस्थेटिक नर्सहरू वार्डहरूमा पुनः तैनाथ भइरहेका छन् र बिदामा बसेका नर्सहरूलाई बिरामीलाई कभर गर्न बोलाइँदै छन्।
हालैको नियमअन्तर्गत लक्षण नदेखिएका स्वास्थ्यकर्मीहरूले ‘असाधारण परिस्थितिहरूमा सेल्फ–आइसोलेसन छोड्न अनुमति दिइनेछ ताकि यी मुख्य सेवाहरू अवरुद्ध नहोस्’, तर यदि उनीहरूमा लक्षणहरू देखा पर्यो भने उनीहरूले पीसीआर परीक्षण गराउनुपर्छ र घर जानुपर्छ।
“सामान्यतया तपाईं त्यो हप्ताको लागि अलग्गै हुनुहुनेछ”, क्यासम्यानले भनिन्, “तर तिनीहरू धेरै हताश छन्, तपाईंलाई फिर्ता बोलाइन्छ र हरेक दिन र्यापिड एन्टिजेन परीक्षण गर्नुपर्छ।”
शारीरिक र भावनात्मक जलन
नर्सहरूमा ठूलो प्रभाव परेको छ। एन९५ मास्क, चश्मा, गाउन र पञ्जासहित पूर्ण व्यक्तिगत सुरक्षात्मक लुगा लगाएका रोसेन्ट्रेटर भन्छन्, “नर्सहरूले प्रायः दिनभरि कुनै ब्रेक बिना काम गर्नुपर्छ।”
“यसले थकित बनाउँछ। यसले निर्जलीकरण गर्छ”, अघिल्लो दिन सिफ्ट सकिएपछि कारमा चढ्नेबित्तिकै एक लिटर पानी पिएको उल्लेख गर्दै उनले भनिन् ।
क्यासम्यानका अनुसार यो भौतिकभन्दा बाहिर जान्छ। यो भावनात्मक पनि छ। उनका सहकर्मीहरूलाई बाँच्ने र हरेक दिन काम गर्ने केही चीजहरूले जीवनभरका लागि दुःख दिएको उनले बताइन् ।
“जब तपाईं घर जानुहुन्छ र तपाईं… केवल सोच्नुहोस् “मैले मेरा बिरामीहरूलाई मद्दत गर्न सकेको छैन, मैले उनीहरूले योग्य सबै गर्न सकेको छैन”, किनभने यो सम्भव नै छैन।”
