२३ भाद्र २०८३, मंगलवार
,
Latest
बाढीपीडितको उद्धार तथा राहतमा धादिङका एमाले स्थानीय कमिटी सक्रिय एक दशकदेखि मातृ तथा नवजात धनुष्टंकार उन्मूलन कायम राखेकोमा नेपाललाई डब्ल्यूएचओको सम्मान जेन–जीको बलिदानको सम्मान गर्दै मानव अधिकार आयोगको सिफारिस कार्यान्वयन गर्न कांग्रेस नेता आङदेम्बेको माग देश र जनताको कल्याणको कामनासहित राष्ट्रपतिद्वारा पशुपतिनाथमा पूजाआराधना सडक सञ्जालबाट विच्छेद उत्तरगयामा नेपाल रेडक्रसद्वारा खाद्य सामग्री सहयोग चीनमा भवन भत्किँदा पुरिएका ४ जनाको २७ घण्टापछि जीवितै उद्धार दिल्लीमा भवन भत्किँदा पाँच जनाको मृत्यु, उद्धार कार्य जारी पूर्वी चीनको जियान्ग्सी प्रान्तमा पहिरोका कारण चार जनाको मृत्यु, उद्धार र राहत कार्य तिब्र जेनजी आन्दोलनको एक वर्ष : ‘घुसपैठकारीलाई कानुनी दायरामा ल्याउनुपर्छ’: शङ्कर पोखरेल ‘प्रदेश सरकारविरुद्ध मुद्दाको चाप, प्रतिरक्षा गर्ने निकायलाई स्रोतसाधन अभाव’
तपाईं के खोज्दै हुनुहुन्छ ?

‘जुझारु’ नोबेल पुरस्कार विजेता नर्गिस मोहम्मदी जेल परे पनि अवज्ञाकारी



अ+ अ-

एजेन्सी । इरानकी सन् २०२३ को नोबेल शान्ति पुरस्कार विजेता नरगेस मोहम्मदीले बिहीबार प्रकाशित एक अन्तर्वार्तामा लामो कैदले शरीर कमजोर भए पनि उहाँको दिमाग अझै ‘जुझारु’ रहेको बताउनुभएको छ ।

महिलाका लागि अनिवार्य हिजाब र इरानमा मृत्युदण्डको सजाय विरूद्ध वकालत गरेको अभियोगमा पछिल्लो पटक सन् २०२१ नोभेम्बरदेखिको २५ वर्षमा ५२ वर्षीया उहाँ बारम्बार जेलमा पर्नुभएको छ ।

हड्डीको शल्यक्रियापछि डिसेम्बर ४ मा स्वास्थ्य कारणले तीन हप्ताका लागि जेलबाट रिहा हुनुभएकी मोहम्मदीले तेहरानको एभिन जेलमा रहेको अवस्था बारेमा फ्रान्सेली पत्रिका एलसँग कुरा गर्नुभयो ।

“तीन वर्षको अन्तराल हिरासतपछि मेरो शरीर कमजोर छ, यो सत्य हो।।। र हेरचाहको बारम्बार अस्वीकारले मलाई गम्भीर रूपमा परीक्षण गरेको छ, तर मेरो दिमाग स्टिलको छ’, मोहम्मदीले भ्वाइस सन्देश र लिखित पाठमार्फत एलको प्रश्नहरूको फारसीमा जवाफ दिँदै भन्नुभयो ।

उहाँले आफ्नो आत्मकथा प्रकाशन गर्ने योजना रहेको बताउनुभयो । यो उहाँले पूरा गरिसक्नुभएको छ । साथै उहाँले ‘इरानमा थुनामा रहेका महिलाहरूमाथि गरिएको यौन दुर्व्यवहार र उत्पीडन’ विषयक दोस्रो पुस्तकमा काम गरिरहनुभएको छ ।

मोहम्मदीले एभिनको महिला वार्डमा पत्रकार, लेखक, महिला अधिकारकर्मी र आफ्नो धर्मका लागि उत्पीडित व्यक्तिहरूसहित ‘जीवनका सबै क्षेत्रका, सबै उमेरका र सबै राजनीतिक विचारधाराका’ ७० जना कैदी रहेको बताउनुभयो ।

“एकान्त कैद सबैभन्दा धेरै प्रयोग गरिने ‘यातनाको साधन’ हो”, १३ अन्य कैदीसँग कोठा साझा गर्ने मोहम्मदीले भन्नुभयो, “यो एउटा यस्तो ठाउँ हो जहाँ राजनीतिक कैदीहरू मर्छन् । मैले व्यक्तिगत रूपमा मेरा साथी कैदीहरूमाथि गरिएको यातना र गम्भीर यौन हिंसाका घटनाहरू दस्तावेजीकरण गरेकी छु ।”

कठोर परिणामहरूका बावजुद कैदीहरूद्वारा प्रतिरोधका कार्यहरू अझै जारी छन् । जेलमा रहेका दुई कुर्दिस महिला अधिकारकर्मी पख्शान अजिजी र वरिशेह मोरादीको मृत्युदण्डको विरोधमा हालै ७० मध्ये ४५ कैदी जेल परिसरमा भेला भएको उहाँले बताउनुभयो ।

धर्ना आयोजना गर्ने जस्ता अवज्ञाका साना कार्यहरूले उनीहरूलाई भेटघाट समय वा टेलिफोन पहुँचबाट वञ्चित गर्ने जस्ता प्रतिशोध निम्त्याउन सक्छ ।

उहाँले पत्रकारहरूसँग कुरा गर्दा ‘नयाँ आरोपहरू’ लाग्न सक्ने र उहाँमाथि ‘लगभग हरेक महिना’ थप मुद्दा र सजायहरू थपिने गरेको पनि बताउनुभयो ।

“हामी राजनीतिक कैदीहरूका लागि सामान्यतया एक झलक कायम राख्न सङ्घर्ष गर्नु एउटा चुनौती हो किनकि यसले हाम्रा यातना दिनेहरूलाई उनीहरू हामीसम्म पुग्न सक्दैनन्, हामीलाई तोड्न सक्दैनन् भनेर देखाउने कुरा हो”, मोहम्मदीले भन्नुभयो ।

गत वर्षको नोबेल शान्ति पुरस्कारबाट मोहम्मदी सम्मानित भएपछि उहाँका दुई सन्तानले उहाँका तर्फबाट पुरस्कार ग्रहण गरेका थिए ।

अमेरिकी विदेश मन्त्रालयले गत महिना मोहम्मदीको अवस्थालाई ‘अत्यन्त चिन्ताजनक’ बताएको थियो । “उहाँको बिग्रँदो स्वास्थ्य इरानी शासनको हातबाट उहाँले भोगेका दुर्व्यवहारको प्रत्यक्ष परिणाम हो”, विदेश मन्त्रालयका प्रवक्ता वेदान्त पटेलले भन्नुभयो । उहाँले मोहम्मदीको ‘तत्काल र बिना शर्त’ रिहाइको माग गर्नुभयो ।