एक १८ महिनाकी सानी बालिका बलात्कार गरी हत्या गरिएको घट्नाले एक पटक फेरि मन मष्तिस्क हल्लाएको छ । यो घटनाका बारे सुन्दामात्र नेपाली समाज अहिले निशब्द, अवाक र स्तब्ध भएको छ । यो घटनालाई यदि कसैले आफ्नै सन्तानसँग तुलना गरेर मनन् मात्र गर्यो भने पनि कसैले मन थाम्न सक्दैन, यतिसम्म कि लाग्छ कसैले यस्तो कहालीलाग्दो घटनाको स्मरण नै गर्न सक्दैन ।
यस्ता अरु पनि कैयौं घट्नाहरु लुकेका होलान् हाम्रो समाजमा जहाँ हाम्रा आँखा गएका छैनन् भनौँ या समाचारमा माध्यमन पुगेका छैनन् । जसका कारण समाचार बन्दैनन् । आज सार्वजनिक वृत्तमा बलात्कारका दोषीलाई सजाय बढी भयो भनेर बहस हुन थालेको छ । युवाहरु जेलमा कोचिए जस्ता कुरा सुन्दा कानमा शिशा घोलेझैँ हुन्छ । वास्तविक रुपमा भन्नु पर्दा बलात्कार समाजको रोग जस्तै भैसकेको छ । यसको उपचार खोज्नुपर्ने बेला भैसकेको छ ।
करिब डेढ वर्ष पहिले बर्दिबासमा गुलअफ्सा सानी बच्चीको यसरी नै बलात्कारपछि हत्या गरी बोरामा लुकाई फालिएको अवस्था थियो, प्रहरीले समयमा तदारुकता देखाएन भन्ने परिवार र स्थानियवासीको आरोप पनि थियो । त्यस बखत स्थानियवासी पुरै आन्दोलित भएका थिए ।
त्यस्तै प्रकृतिको घट्नाले फेरि त्यही अवस्था सम्झायो, आफन्तहरुको फोनले मन थामिनसक्नु छ । हाम्रो समाजको चेतनाको स्तर कहिले बृद्धि होला ? कहिले सुरक्षित समाज बन्ला ? परिवारले न्याय पाउला वा नपाउला त्यो आफ्नो ठाउँमा छ । तर के हाम्रा बच्चीहरु को लागि सुरक्षित समाज बन्छ की बन्दैन ? कि सँधैभर असुरक्षा र भयपूर्ण जीवन बाच्ने हुन् ?
-अन्सारी राष्ट्रिय मानवअधिकार आयोगका पूर्व सदस्य हुनुहुन्छ ।
