बुबा अथवा ‘बा’ कति प्यारो शब्द छ यो । नेपाली समाजमा परापूर्व कालदेखि सुनिँदै आएको ‘बा’ शब्द आजभोली लोप हुँदै गइरहेको छ ।
आफ्नो धर्म संस्कृतिलाई पैसामा बेच्न चाहने अहिलेको नेपाली समाजले आफ्नो जन्म र कर्म दिने ‘बा’ शब्दलाई अमेरिकी डलरमा बेचि बाबा र ड्याडीमा पुर्याइसकेको छ । आफ्नो मातृभूमीमाथि लात हान्ने हामी नेपाली ‘बा’ शब्दमाथि पनि लात हानी रहेका छौँ ।
सानोमा हामीलाई हातमा समाई हिँड्न सिकाउने ‘बा’ लाई आज बुढो हुँदा हात समाई हिँडाउनु पर्नेमा वुद्धाश्रमको एउटा बन्द कोठामा राख्न थालेका छौँ ।
हिजो मेरा सन्तानलाई माया कम भयो भनी सन्तानको वरिपरी बस्ने ‘बा’ आज हामी तिनै ‘बा’ लाई गाउँमा छोडी आफ्ना छोराछोरी लिएर युरोप अमेरीकामा छौँ ।
हिजो सानो छँदा ‘बा’ ले के खानी छोराछोरी रु भनी सोधेर जे खाना मन छ त्यही ल्याइदिने ‘बा’ आज बिरामी पर्दा तातो पानी सम्म दिन सकेको छैन । कहिल्यै आफूले मन परेको लाउन र खान बिचरा हाम्रा ‘बा’ ले पाउनु भएको छैन ।
आज हाम्रो समाजले ती ‘बा’ का दुःख र सर्घष बिर्सेर ‘बा’ को खोकी अनि बुढो शरिरले आफूलाई दुःख दिएको मात्र सम्झिरहेको छ । सन्तानको खुसीको लागि ‘बा’ ले के गर्नुभएन आफू भोकै बसि सन्तानको पेट भर्नु भयो । आफूले पुरानो लुगा टालेर सन्तानलाई नयाँ लुगा हालिदिनु भयो । त्यही सन्तानलाई दुःख हुन्छ भनेर आफूले हलो जोति सन्तानलाई शिक्षा दिनुभयो तर अपसोच आज त्यही शिक्षाले सन्तान लाई ७ समुन्द्र पारी पुर्याएको छ ।
आज ७ समुन्द्रबाट छोराले भन्छ ‘बा’ कति पैसा चाहियो ? अनि ‘बा’ भन्नु हुन्छ बाबु पर्दैन पैसा मलाई पुग्ने यही छ बरु तलाई त्यहा दुःख होला १ आहा कति महान हाम्रा ‘बा’ । आफू ७० बर्ष पुगीसक्दा पनि छोरा तलाई दुःख होला भन्न छोड्नुभको छैन ।
अझै अनुहार मलिनो देख्दा के भयो सन्चो छैन भनेर सोध्ने हाम्रा ‘बा’ लाई हामीले कहिल्यै सोधेका छौँ ? ‘बा’ तपाईको आखा आज चिसो चिसो छ के भयो तपाईलाई केही समस्या पो पर्यो कि भनेर ? विचरा हाम्रा ‘बा’ कति दुःख कष्ट र समस्याले पिरोलिदै, कति रात आँशुले सिरानि भिजाउनु भयो होला तर एउटै घरमा बसेको हामी छोराछोरीले उक्त आँशु कहिल्यै देख्नु परेन किनकि ‘बा’ ले आफ्नो आँशु हामी सामु कहिल्यै देखाउनु भएन ।
आज गाउँभरी एक्लै धेरै ‘बा’ हरु हुनुहुन्छ न त समाउने लौरी छ नत दुःख विसाउने चौतारी । छोराछोरीको अनुहार मोबाइलमा हेर्नु परेको छ, नाती नातीनीको झल्को मेट्न कुकुर र बिरालोसँग खेल्नु परेको छ ,दरबारजस्तो घर आज भूत बंगला भएको छ नत दुःख पर्दा साथ दिने हातहरु छन् न त कुनै काम गर्ने आँट र क्षमता छ ।
सन्तानको दुःख पर्दा दुःख बिसाउने अनि खुसी हुँदा हाँसो मिसाउने चौतारी बन्दा–बन्दै आफ्नो हाँसो अनि रोदन मिसाउने दौतरी पनि विचरा ‘बा’ ले पाउनुभएको छैन ।
पैसाले ओड्ने ओछ्यान हुँदा पनि विचरा ‘बा’ वृद्धाभत्ता सन्तानको लागी सँगालेर राखिराख्नु भएको छ । हाम्रा ‘बा’ लाई न त अमेरिकाको सुविधा सम्पन्न शहर चाहिएको छ नत यूरोपको ए.सी.वाला गाडी नै बस बाँचुञ्जेल सन्तानको माया अनि मरेपछि सन्तानको काँध भए हाम्रा ‘बा’हरुलाई पुग्नेछ ।
‘बा’ हजुर महान हुनुहुन्छ जब म बाबु भए तब थाहा भयो ‘बा’ हुनुको महत्व आज बच्चा च्याँ गर्दा छाति चसक्क हुन्छ । हिजो हजुरले हामीलाई गरेको माया आज सम्झिँदै छु । हजुरको त्याग बलिदान र तपस्याले यो स्थानमा पुगे पनि मन हजुर तिर नै लागिरहोस् यही मेरो कामना छ ।
जन्म भूमी भन्दा ठुलो हुन्छ आमा बुबा को काख ,आमाको माया र बुबाको हौसला अनि प्रेरणाले जीवन जिउने गोरेटोमा अघि बढ्दै आज यो स्थितिमा पुर्याउने मेरो बुबा लगाएत सम्पूर्ण बुबा हरुलाई हार्दिक नमन गर्दै बुबा को मुख हेर्ने दिनको शुभकामना ।
