काठमाडौँ । शुक्रबार रास्वपाका सांसद सागर ढकाल हेलिकप्टर चढेर बाढी प्रभावित क्षेत्रमा पुगेको फोटो फेसबुकमा राखे । उनी आफैले लेखेको फेसबुक स्टाटसमा त्रिशूली ३ ‘ए’ हाइड्रोपावरको सुरुङमा फसेकाहरूको उद्धारका लागि आफू त्यहाँ पुगेको बताएका थिए ।
उनले फोटो सेल्फी लिइएको राखेका थिए । अनि, निर्माण क्षेत्रमा काम गर्नेजस्तो गरी मजदुरको पोशाक पनि लगाएका थिए । तर, भित्र भने सुटेड बुटेड थिए । त्यस लगत्तै उनको त्यो तस्बिरमाथि नकारात्मक कमेन्ट पनि सुरु भएको देखिन्छ । उनले आफ्नो तस्बिर सार्वजिक गरेपछि त्यसमाथि धेरै आलोचनाहरु भएको थियो ।
आलोचनामा भनिएको छ— त्यस क्षेत्रका सांसद तथा जनप्रतिनिधिहरु जिल्ला जान पाएका छैनन् । नेपाली सेनाको समन्वयमा मात्र हेलिकोप्टर उडेका छन् । निजी कम्पनीका हेलिकोप्टरहरु पनि प्रभावित क्षेत्रमा जो पायो त्यसैले उडाएर लान पाएको छैन । जस्तो कि रसुवाका सांसद मोहन आचार्यले पनि हेलिकोप्टर नपाएर धुन्चे पुगेर हिँडेरै घटनास्थलमा पुगे । तर यी रास्वपाका चटके सांसदले त्यहाँ जाने हेलिकोप्टर कहाँबाट पाए ? भनेर आलोचना गरेका छन् ।
त्यस्तै कतिपयले यी चटके पुग्नुभन्दा त बुरु त्यो हेलिकोप्टरमा उद्धारकर्मी पुगेका भए हुन्थ्यो नि भनेका छन् । यस्ता टुरिस्ट सांसद्हरु अहिले घटनास्थलमा छ्याप्छ्याप्ती छन् । कहिले आशिका तामाङ त कहिले ज्वाला संग्रौलाका चटक देखेका देख्यै छौँ । फेसबुकमा तिनका फोटो र भिडियो हेर्दा पनि लाजै लाग्ने अवस्था रहेको देखिएको छ । तिनैको सिको गरेर आज शनिबार त उच्च अधिकारीहरूको पनि धेरैतिर भिड देखिन थालेको छ ।
आँखामा कालो चश्मा र शरीरमा उस्तै टल्किने पहिरन लगाएर शुक्रबार नै रास्वपाका अर्का नेता हिमेश पन्तले पनि फेसबुकमा फोटो राखे । उनीसँगै थिइन् रास्वपाकी संघीय सांसद रिमा विश्वकर्मा पनि । त्यस्तै काभ्रेका रास्वपाकै सांसद बदन भण्डारी पनि थिए त्यो तस्बिरमा ।
उनीहरुले बडो पोज दिएर मानौँ कि कुनै फिल्मको सुटिङमा जाने जस्तो गरेर फोटो फेसबुकमा राखेका छन् । तस्बिर हेर्दा लाग्छ– उनीहरु कुनै विपदको उद्धारमा गएका छैनन् । उनीहरु ठूलै उत्सव मनाउन ठाँटका साथ त्यहाँ पुगेका छन् । बाढीग्रस्त क्षेत्रको चित्कार र त्यहाँका नागरिकको पीडाले उनीहरुलाई छोएको छैन, किनभने उनीहरु तस्बिारमा बडो मुस्कुराएका छन् ।
उनीहरु फेसबुकमा आफ्ना बारेका कमेन्ट हेर्छन् हेर्दैनन् थाहा छैन, तर उनीहरुका बारेमा राम्रा कमेन्ट पटक्कै आएका छैनन् ।
प्रेस काउन्सिलका सदस्य रबिराज बरालले पनि विपद्को बेला भीड आफैँमा अर्को विपद् भएको जनाउनु भएको छ ।
उहाँले सामाजिक संञ्जलमा लेख्नुभएको छ ।
विपद्को बेला भीड आफैँमा अर्को विपद् हो ।
अहिले रसुवा र नुवाकोटका बाढी प्रभावित स्थानमा चाहिएको के हो ? उद्धार, व्यवस्थापन, सही सूचना र उपचार। यी काम गर्ने मान्छे तोकिएकै छन्:
› उद्धार र राहतका लागि प्रहरी र सेना जाऊन् ।
› व्यवस्थापनका लागि स्थानीय सरकार र प्रशासन जाऊन्।
› के भइरहेको छ र के गर्न सकिन्छ भन्ने रिपोर्टिङ गर्न पत्रकार जाऊन्।
› अत्यावश्यक स्वास्थ्य सेवाका लागि चिकित्सक र स्वास्थ्यकर्मी जाऊन्।
› अलि पछि, अध्ययनका लागि भूगर्भशास्त्री र वैज्ञानिक पनि जाऊन्।
› सबैभन्दा पहिले पुग्ने त छिमेकी हो, स्थानीय हो — तिनलाई कसैले जाऊ भन्नुपर्दैन, तिनी पहिल्यै त्यहीँ छन्।
यो सूचीमा नपर्नेहरूको सबैभन्दा ठूलो योगदान भनेको — त्यहाँ नजानु हो।
न भूगोल थाहा छ, न खास प्रयोजन छ।
कुनै उत्सव वा पार्टीमा लगाउने जस्तो पोशाक लगाएर, आफैँलाई हात समातेर उद्धार गर्नुपर्ने अवस्थामा पुगेर सुरक्षा निकाय र प्रशासनलाई अनावश्यक
रूपमा व्यस्त बनाउने काम कसका लागि हो ?
हेलिकप्टर सीमित छन्। बाटो साँघुरो छ। जनशक्ति सीमित छ। समय झन् सीमित छ।
सहयोग गर्ने मन छ भने बाटो छाडिदिनुहोस्। त्यो पनि उद्धार हो।
यस्तै यस्तै सेलिब्रेटी र काम नपाएका विशेषगरी रास्वपाका सांसदहरुले यता संसद बन्द गरेर घट्नास्थलमा पुग्दा उद्धारकै काममा पनि निकै कठिन भएको महसुस भएको उद्धारकर्मीहरुले बताउन थालेका छन् ।
उता सरकार त्रिशुली पारि तर्न नसकेका अनगिन्ती गुनासाहरु सामाजिक सञ्जाल र मिडियामा छाइरहेका छन् । तर यता यी बेकामे सेलिब्रेटीहरु भने उद्धारका नाममा बाढी प्रभावित क्षेत्रमा पुगेर तस्बिर पोस्ट्याउने प्रतिस्पर्धामा छन् ।
सरकार त्रिशुलीमा थुप्रिएको छ । प्रधानमन्त्रीदेखि लिएर सञ्चारमन्त्रीसम्मले त्यो भन्दा पर जान सकेका छैनन् । तर बढी मात्रामा प्रभावित भएको र बजार नै बढारेर लगेको क्षेत्र भनेको रसुवा हो ।
त्यहाँका नागरिकहरुले वास्तविक रुपमा राहत पाउन नसकेको गुनासो गरिरहेका छन् । नेपाली सेनाले उद्धारको समन्वय गरिरहेको छ र प्रहरी उसको पछि पछि छ । कतिपय स्थानमा त उद्धारको काम भइरहेको छ, देशका सुरक्षाकर्मीहरुले आफ्ना बुताले भ्याएसम्म काम गरि नै रहेका छन् ।
तर, त्यो उद्धार रसुवामा पर्याप्त छैन । रसुवाका बाढी प्रभावित क्षेत्रमा पुगेर उद्धार गर्ने र राहत प्रदान गर्ने काम वास्तविक रुपमा हुन नसकिरहेको त्यहाँका स्थानीय निकायका प्रतिनिधिहरुले पनि बताइरहेका छन् ।
धेरै जलविद्युत आयोजनाहरु त्यहाँ रहेका र ती आयोजनाका सुरुङ मार्गहरुमा अझै पनि कर्मचारीहरु नै फसेर रहेको अवस्था छ । उनीहरुका आफन्तले त्यो गुहार सामाजिक सञ्जालबाट मागिरहेका छन् ।
त्यसैले सरकार यता त्रिशुलीमा थुप्रिन भन्दा त्यता छिटै पुग्नुपर्यो । त्यहाँको अवस्था निकै भयावह भएकाले पहिला त्यहाँ पुगेर उद्धार र त्यसपछि राहतका लागि टेन्ट पनि खडा गर्नुपर्यो । सबै जनता र त्यहाँका पीडित परिवारको माग यही छ ।
