२७ आश्विन २०८३, मंगलवार Tuesday, October 13, 2026
२७ आश्विन २०८३, मंगलवार
ताजा खबर
News Polar कोरियाका लागि प्रश्तावित राजदुत डा. श्रेष्ठको कार्ययोजनाः ‘कुटनीतिलाई आर्थिक समृद्धि र नागरिक सुरक्षासँग जोड्छु’ News Polar ओमानका लागि प्रस्तावित राजदूत राणाको कार्ययोजनाः श्रम, आर्थिक र जलवायु कुटनीति प्राथमिकतामा News Polar जनशक्ति, बजेट र प्रविधिको अभावका बीच हुलाक सेवालाई सुधार गरिरहेका छौँः महानिर्देशक पंगेनी News Polar चितवनमा स्क्रब टाइफसका सङ्क्रमित २३४ पुगे News Polar प्रचण्ड रसुवा–भोटेकोशी बाढीका मृतकको घेवामा सहभागी News Polar एमालेको राष्ट्रिय कार्यकर्ता भेला मङ्सिर २ र ३ गते News Polar मध्यपूर्वको द्वन्द्व र एआई लगानीबीच सन् २०२६ को विश्व आर्थिक वृद्धिदर ३.१ प्रतिशत पुग्ने आईएमएफको प्रक्षेपण News Polar रुस–युक्रेन ‘ऊर्जा युद्धविराम’: ट्रम्पको दाबी, जेलेन्स्की भन्छन्–‘मलाई जानकारी छैन’ News Polar बाढीमा सम्पर्कविहीन प्राधिकरणका कर्मचारी परिवारलाई राहत रकम दिन शुरु News Polar विपद् व्यवस्थापनमा तथ्य र तथ्याङ्कमा आधारित बलियो प्रणाली आवश्यकः ऊर्जामन्त्री श्रेष्ठ News Polar इजरायलको प्रविधिलाई नेपालको कृषि क्षेत्रमा भित्र्याउन ‘एग्रिकल्चर सेन्टर अफ एक्सिलेन्स’ स्थापना गर्न पहल गर्छुः कर्ण News Polar काठमाडौंका सडकमा रातभर रोड मार्किङ, मुख्य सडकको काम दशैँअघि सकिने News Polar विपद्लाई केन्द्रमा राखेर कानुन संशोधन र भूगोल सुहाउँदो विकास गर्नुपर्छः मन्त्री गौतम News Polar सरकारी सवारीसाधन दुरुपयोग गर्ने पक्राउ News Polar राजधानीमा नेपथ्य साँझ” कीर्तिपुरको मैदानबाट भाषा र भाका बचाउन आह्वान News Polar दशैँअघि नै सञ्चालनमा ल्याउने गरी आरुघाट पुलमा बेलिब्रिज जडानको काम सुरु News Polar सातै प्रदेशको सहभागितामा विपद् व्यवस्थापन कोष बनाउन मुख्यमन्त्री थापाको प्रस्ताव News Polar बुटवलमा चाडपर्वमा लक्षित नागरिक सहायता कक्ष सञ्चालन News Polar भोटेकोशी बाढीको पाठ : विपद् प्रतिकार्यमा पूर्वतयारी र समन्वयको महत्त्व News Polar मुस्ताङबाट हालसम्म ३० प्रतिशतमात्र स्याउ निकासी

बरु बादलपारी सुरक्षित होला त्यतै जान्छु !

बरु बादलपारी सुरक्षित होला त्यतै जान्छु !
अ अ+ अ-

अँध्यारो निष्पट्ट अँध्यारो, अभिभावक भएर पनि सहाराविहीन एक बालिका जो घर, परिवार र समाजबाट त्रसित छिन् । निर्मला पन्त, सम्झना बिक हुँदै भागिरथी भट्टको नियति दोहोरिन्छ कि भन्ने डरले आमासँग बादलपारी जाने अनुमति मागिरहेकी छिन् । यो हिंस्रक समाजसँग यति डर छ कि बरु बादलपारी गए अबोध नानीहरु सुरक्षित हुन सक्छन् कि भन्ने आशा छ । सायद, बादलपारी कोही सिकारी हुँदैनन् होला ।

नेपाली समाजमा दिनहुँ देखिन थालेका सामाजिक विकृतिको चरम रुप र शर्मनाक घटनाका रुपमा लिन सकिने बालिका बलात्कार र हत्याजस्ता जघन्य अपराधका घटना तथा त्यस्ता अपराध कर्म गर्नेमाथि कारबाही नै हुन नसकेका दुःखद पक्षलाई समेटेर हालै सार्वजनिक भएको “क्रन्दन” शीर्षकको गीतले यही अवस्थालाई मार्मिक रुपमा प्रस्तुत गरेको छ ।

न निर्मलाको आँशुले कसैलाई पोल्यो, न भागिरथीको आँशुले भन्दै हिंस्रक पुरुषबाट जोगिन चिच्याउँदा पनि नसक्ने यो समाजमाथि गीत मार्फत चर्को घृणा व्यक्त गरिएको छ । आफ्नो घर नै कालो भएको भन्दै घर भित्र नै असुरक्षित हुनु परेको त्रास सहित मानवरुपी राक्षसको डरै डरमा बाँच्नुभन्दा बादलपारी नै सुरक्षित हुने आशा छ ।  रात त त्यसै पनि डरलाग्दो तर दिन नै डरलाग्दो भएको भन्दै आमासँग गुनासो गर्छिन्ः “आखिर हाम्रो सहारा त कोही पनि छैन नी ।”

वर्तमान समाजको चित्र उतार्दै उनी भन्छिन्, “बालिकाका लागि हास्न र खेल्न यो सारा संसार होइन म कसरी मेरो हो भन्ने अनुभूति गरुँ ?” कवि एवं गीतकार रत्न शम्शेर थापाले कुनै एक सन्दर्भमा भन्नुभएको थियो, “कविताले दिमाग र गीतले मुटु हल्लाउनु पर्छ ।” हो, गीतकार विजय अधिकारीको जिउ नै सिरिङ्ग पार्ने सशक्त शब्द, चर्चित गायिका मेलिन राईको हृदय छुने आवाज, शब्दप्रति उत्तिकै न्याय गरेर संगीत संयोजन गर्ने संगीतकार मोहित मुनाल तथा त्यो कलालाई टपक्क टिपेर पर्दामा उतार्ने छायाँकार निरज श्रेष्ठ तथा कुनै पनि भाव मर्न नदिई कथाप्रति पूर्ण न्याय गर्ने दृश्य सम्पादक भरत रेग्मीको सामूहिक प्रयासबाट जन्मेको सृजना हो “क्रन्दन” ।  

भिडियो निर्देशक स्नेहा शर्माको परिकल्पनाले एउटा जीबन्त दृश्य तयार भएको छ । पुरै दृश्य हेरेपछि एक पटक छातिमा हात राखेर जो कोहि लाई पनि सोच्न बाध्य बनाउछ । सायद ढुगाको मन त  कसैको पनि छैन होला ।

चार मिनेटको गीतमा वर्तमान समाजको चित्र उतार्नु पक्कै पनि कठिन हो तर पनि दिभांशी बैदवार, रमिक सिंह ठकुरी, अनन्त सिग्देल, बिपुल राजभण्डारी, युबिना भट्टराई, निशान खत्री क्षेत्री, आश्ना राना, मीरा केसी, सबिना भण्डारी, गीता थापाको जीवन्त अभिनय रहेको गीत सुनेपछि वा हेरेपछि एक पटक सोच्न त बाध्य पार्छ, हामी कता जाँदै छौ ? हाम्रा छोरी चेली कहिलेसम्म असुरक्षित रहने ?