• ३ भाद्र २०७९, शुक्रबार
  •      Fri Aug 19 2022
Logo
Latest
★   भक्तपुरको गाईजात्रा सम्पन्न ★   राष्ट्रपतिद्वारा कृष्णमन्दिरमा पूजा–अर्चना (फोटोफिचर) ★   प्राज्ञिक विद्यार्थी परिषद् नेपाल हिमाली क्षेत्रमा सक्रिय, ११ जिल्लाहरूमा ३२ लाखको शैक्षिक सामाग्री वितरण गर्ने ★   बाढीले गर्दा मेलम्ची–हेलम्बु सडक अवरुद्ध ★   एनएफपिजेले १७ विधामा फोटो पत्रकारिता अवार्ड प्रदान गर्ने ★   एमालेले आगामी निर्वाचनमा बहुमत ल्याउने गरी तयारी थाल्दैछः योगेशकुमार भट्टराई ★   एकीकृत समाजवादीको उम्मेदवार छनोटको लागि गृहकार्य सुरु ★   काठमाडौँको फोहोर उठाउन नसक्नु लज्जास्पदः विश्वप्रकाश शर्मा ★   निर्वाचनमा दलितको प्रतिनिधित्व सुनिश्चित गर्ने प्रतिबद्धता ★   कस्तो छ कांग्रेस नेता प्रदीप गिरीको स्वास्थ्य अवस्था ?

छानबिन समिति र आयोग अपराधी चोख्याउने फगत झुण्डमात्रै !



कुनै समस्या, घटना र अपराध समाधानका नाममा सरकारी तबरमा गठन हुने र गरिने कथित छानबिनआयोग र समिति (अपवादबाहेक) तिनै समस्या, घटना र अपराधलाई ढाकछोपका लागि बुख्याचा र पार्टी क्याडरहरु थुपारेर बनाइने फगत झुण्ड हुन् ।

त्यस्ता समिति र आयोगमा राखिने व्यक्ति मालिक खटनमा चल्ने हुँदा घटनाको सत्यतथ्य बाहिर आउने कुरै हुन्न । बिगतमा भ्रष्टाचार, बलात्कार, आर्थिक अपराध, हत्याकाण्ड, सीमा अतिक्रमण, नागरिकता, सुकुम्वासी, भूमिसुधार, आरक्षपीडितलगायत जति पनि ठूलाठूला काण्ड छानबिनका लागि समिति आयोगहरु बने ती सबै आयोग र समितिले अनुसन्धान गरी सत्यतथ्य बाहिर ल्याउनुको साटो सत्यतथ्य लुकाएर घटनाका दोषीलाई उन्मुक्ति दिने र समस्यालाई लुकाउने काम गरे ।

पछिल्लोपटक सीसीटीभी फूटेज छानबिनवाला समितिले पनि आफूलाई अब्बल दर्जाको बुख्याचाहरुको झुण्ड प्रमाणित गर्यो । नेपालमा आलोचनाबाट बच्न फरक मत नामको नाकट मंचन गर्ने परिपार्टी कम्निष्ट भनिने पार्टीहरुको पुरानै कुसंस्कार हो, जुन अनौठो कुरो भएन ।

अझ परराष्टमन्त्री भएका व्यक्ति प्रदीप ज्ञवाली पनि सीसीटीभी फुटेज छानिबिन समितिमा थिए । ज्ञवाली तिनै व्यक्ति हुन जसले परराष्टमन्त्री हुँदा आफ्ना पार्टी कार्यकर्ता हुलेर लिपुलेकसम्बन्धी छानबिन समिति बनाएका थिए ।

बिगतमा दरबारहत्याकाण्डजस्तो ठूलो अपराधिक घटनासमेत सर्वोच्च अदालतको प्रन्याको संयोजकत्वमा छानबिन समिति गठन गरी वास्तविकता लुकाइयो । समितिको प्रतिवेदन रानाभाट थरका हावा मनुवालाई भट्याउन लगाइयो । भाटले पनि जसोजसो बाहुन बाजे उसैउसै स्वाहा गरेर जग हसाए। घटनालाई झनै रहस्यमयी बनाइयो । जबकि फौजदारी अपराधको उक्त घटना प्रहरी प्रशासनबाट कारबाही अघि बढाइनुपथ्र्यो । दासढुंगा हत्याकाण्डमा पनि दुईतीन ओटा छानबिन समिति बने तर घटनाको वास्तविक दोषी बाहिर ल्याइएन ।

तथापि, २०३९ पुस २२ गते डा. हर्क गुरुंगको संयोजकत्वमा नेपालमा आन्तरिक तथा अन्तर्राष्ट्रिय बसाइ–सराइ अध्ययन कार्य समूह गठन भएको थियो । समूहले ७ महीना लामो अध्ययन पछि २०४० साउन २३ गते आन्तरिक तथा बाह्य बसाइ सराइमा अपनाउनुपर्ने प्रावधानहरुसहितको प्रतिवेदन तत्कालीन प्रधानमन्त्री लोकेन्द्रबहादुर चन्दसमक्ष पेश गरेको थियो । तर, उक्त प्रतिवेदन कार्यान्वयन त के सार्वजनिक पनि हुन सकेन ।

विदेशीहरुलाई नागरिकता दिइनुहुन्न, नेपाल भारतको सीमा व्यवस्थित र नियमन गरिनुपर्छ, नेपालमा भारतीय कामदारमाथि वर्क परिमिट लगाइनुपर्छ लगायतका नेपालको हितअनुकूलको सुझाव पेश गरेको गुरुंग समितिको प्रतिवेदनको डा.केआई सिंहदेखि वीपी कोइरालाको समेत मुद्दा हेरेका एकजना चर्चित वकील सापले त्यतिबेलै चर्को विरोध गरे ।

समितिका संयोजक गुरुंगलगायत सबैलाई फासी दिनुपर्छ भने । ती वकील साब अहिले नि जिवितै हुनुहुन्छ क्यारे।