चरीकोट । उनले ६० वर्षअघि २२ वर्षको उमेरमा बिहे गरे। दुई छोरा र दुई छोरीका बुवाआमा भए। ती दिन कम्पता रमाइला थिएनन्। तर, बुढेसकालमा उल्टो भएको छ। घरपरिवार र सम्बन्धजस्ता कुरामा उनलाई वितृष्णा जागेको छ।
‘त्यो बेला दुःखसुख गरी घर सम्हाले’ देलखाको गौरीशंकर गाउँपालिका–८ खोरका ८२ वर्षीय वृद्धले भने, ‘मर्ने बेला छोडपत्र गर्न कसलाई रहर हुन्छ र ?’ उनले भदौ ७ मा ७८ वर्षीय श्रीमतीसँग सम्बन्धिविच्छेदका लागि जिल्ला अदालतमा मुद्दा दर्ता गरेको समाचार अन्नपूर्ण पोस्ट दैनिकमा छ।
भदौ १ देखि लागू भएको मुलुकी देवानी ९संहिता० ऐनले सम्बन्धविच्छेदका लाग पुरुषलाई पनि सहज बनाएको छ। ‘करिब २६ वर्षअघि ९२०५० साल०देखि विभिन्न बहानामा झगडा मात्र गरिरहँदा पनि सहेर बसेको थिएँ’, खारेस्थित घरमा एक्लै बस्दै आएका उनले भने, ‘त्यसपछि २०६६ सालदेखि वृद्धअवस्थाको मलाई घरमा एक्लै छोडी काठमाडौँमा बसिन्, वास्तै गरिनन्।’ त्यतिले पनि नपुगेर श्रीमतीले दोलखा जिल्ला अदालतमा २०७३ चैत १६ गते अंश चलन मुद्दाा दर्ता गरेपछि सम्बन्ध विच्छेदको प्रक्रिया अघि बढाएको उनले बताए। दुवै छोरीको बिहे भइसकेपछि दुवै छोरालाई अंश पनि दिइसकेको उनको भनाइ छ ।
‘उनी २०६६ सालदेखि बेग्लै बस्दै आएकी छन्, घरमा आऊ, वृद्धअवस्थामा सँगै बसौँ, मेरो साहारा तिमी मात्रै हौ भनेर सम्झाउँदा नमानेपछि अंश छुट्टयाई जानेलाई के गर्नु त’, उनी भन्छन् । ८२ वर्षीय वृद्धको सम्वन्ध विच्छेद मुद्दामा श्रीमती पक्षबाट म्याद बुझ्ने र प्रतिवादी लगाउने काम नभएको दोलखा जिल्ला अदालतका श्रेस्तेदार सुमनप्रसाद कुसवाहाले जानकारी दिए। प्रतिवादी नलगाएपछि विच्छेद मुद्दा दर्ता भएको एक वर्ष नपुगी फैसला गर्न नमिल्ने कानुनले व्यवस्था गरेको श्रेस्तेदार कुसवाहाले जनाए।
