२३ जेष्ठ २०८३, शनिबार
,
Latest
विश्वकप फुटबल प्रतियोगिताका लागि अन्तिम व्यवस्थापन तीब्र, भिसामा अमेरिकाले विभेद गरेको इरानको आरोप इरानसँग अझै पनि २२ प्रतिशत क्षेप्यास्त्र बाँकीः राष्ट्रपति ट्रम्प बिम्स्टेक क्षेत्रीय सहयोगको एक गतिशील मञ्च हो : प्रधानमन्त्री शाह चार सय ९२ किलोमिटर दुई लेन सडक कालोपत्र बागमती दुई लाख ८२ हजार व्यावसायिक प्रतिष्ठानको आर्थिक विवरण सङ्कलन सरकारी निकायमा हुने गरेका ‘सेटिङ’ र बिचौलियातन्त्र क्रमशः अन्त्य हुँदैछ : मन्त्री डा तिमिल्सिना भुइँमा न भाँडोमा हुने छुट रास्वपाका कुनै कार्यकर्तालाई छैन : सचेतक परियार नेपाल–भारतबीचको सम्बन्ध थप सुदृढ गर्न तत्पर छौँः परराष्ट्रन्त्री खनाल तीन हजार ७३५ जना विद्यार्थीको नाम भर्नाका लागि सिफारिस सुदूरपश्चिमको समग्र विकासका लागि मिलेर काम गर्न आवश्यक छः प्रदेश प्रमुख मियाँ
तपाईं के खोज्दै हुनुहुन्छ ?

बाँसका बस्त्रले भरिएका भारीबहादुर



अ+ अ-

काठमाडौं । म्याग्दीको मालिका गाउँपालिका वडा नं २ रुम बेली तल्लो गाउँका भारीबहादुर पर्तेल शरीरभरि बाँसको चोयाले बुनेको लुगामा वसन्तपुर दरबार क्षेत्रमा भेटिनु भयो ।

दैनिक हजारौँ आन्तरिक र बाह्य पर्यटक आउने वसन्तपुर दरबारको गद्दी बैठक अगाडि उभिरहनु भएका पर्तेलसँग पर्यटकहरु फोटो खिच्न वा नजिक पुगेर उहाँको पोशाक छाम्न पुग्छन् । छत्रे टोपी चस्मा, महला (गाईगोरीको मुखमा लगाइने) जस्तै मास्क, कोट, ब्यागदेखि जुत्तासम्म चोायाले बनाउनुभएको छ पर्तेलले ।

गाँउघरमा आफूले बनाएको सामग्रीहरु बिक्री नभएपछि निराश बन्नुभएका पर्तेललाई काठमाडौँ जान गाउँका मान्छेले सल्लाह दिए । आफुले बनाएका केही सामग्रीसहित उहाँ काठमाडौं आइपुग्नुभयो । आफुले बनाएका लुगा लगाएर मान्छेको चहलपहल हुने ठाउँमा उभिँदा आम्दानी पनि हुन थालेपछि उहाँ एक पटक गाँउ पुगेर थप सामानसहित काठमाडौँ आउने तयारीमा हुनुहुन्छ ।

पर्तेलले केही वर्षयता जंगलबाट निगालो ल्याई त्यसबाट चोया निकालेर टोपी, कोट, इस्टकोट, पाइन्ट, जुत्ता, झोला, मनिब्या लगायत पोशाक बनाउने गर्नुभएको छ ।

वसन्तपुरमा दरबार क्षेत्रको गद्दी बैठक अगाडी उभिनुभएका पर्तेलले न्युजपोलारसँग भन्नुभयो, “अहिले त चोयाका पोशाक भाडामा समेत लैजाने गरेका छन् । केटाकेटीहरुले मेरो पोशाक लगाएर मोबाइलमा फोटो खिच्छन्, टिकटक बनाउँछन् र मलाई पैसा दिने गरेका छन्, कमाइ राम्रै छ ।’

पर्तेलले पोशाकका अतिरिक्त चोयाबाट घरायसी सामग्रीहरु डोका, नाम्ला, भकारी, थुन्सेलगायतका सामग्रीहरु पनि बनाउनु भएको छ । कृषि सामग्रीहरु गाउँघरमा फाट्टफुट्ट बिक्री भए पनि पोशाकहरु खासै बिक्री नहुने उहाँले बताउनुभयो ।

त्यसपछि चोयाबाट बनेका पोशाक लगाएर प्रर्दशन गर्न थालेपछि बिक्री वितरण गर्न थालेको उहाँले बताउनुभयो । उहाँले भन्नुभयो, “यस्ता पोशाकले हाम्रो पुरानो जीवन र पुर्खाहरुको त्यतिबेलाको अवस्थालाई पनि सम्झाउँछन्, स्थानीय सरकार वा सम्बन्धित निकायले सहयोग गरेमा म अझ राम्रा हस्तकलाका सामग्रीहरु बनाउन सक्छु, मात्र सहयोगको खाँचो छ ।”

म्याग्दीबाट- हरिकृष्ण गौतमको सहयोगमा