यस्तो वेला नकारात्मक्ता, बिरह र उदासीले थिच्यो भने उसै बिरामी परिन्छ । अझ सामाजिक सञ्जालमा देखिएका बिरक्त, बिह्वल र श्रद्धाञ्जली नाममा मृत्युका लहरेपोष्टहरुले मन कमजोर बनाउँछ । एक कोरोनापीडितका रुपमा यो मेरो भोगाई हो ।
कृपया, अत्तालिएर बर्बाद् भइरहेछ भनी तनाब नलिनुहोला । निश्चित छ यो महामारी पार लागेर जान्छ । 'टाइम विल पास एनिवे' । यस्तो वेला त आत्मवल बढाउने हो । सबै ठीकै हुन्छ भन्ने सोच्ने, आफन्त साथीभाइसँग निरन्तर सम्पर्क, कुराकानी गर्ने, सकारात्मक्ता बढाउने । सोसल मिडियाबाट सकेसम्म बाहिर बस्ने । माया र सद्भावका चिया गफहरु गर्ने । वाल्यकालका सम्झनाहरु र हरेक संकट टरिगएका बिगतहरु बोल्ने हो ।
सरकारलाई दबाव दिनु एउटा विषय हो, दिनुपर्छ तर संसारको सवैभन्दा शक्तिशाली र समृद्ध भनिएको देश अमेरिकाको सरकारले पनि यो महामारीलाई व्यवस्थित सामना गर्न सकेन । मानिसहरु 'कोरोना लागेर अस्पताल जाँदा भर्नासमेत नलिई घरमै क्वारिन्टिनमा बस्नुहोला भनि पठाएको उदाहरणको साक्षी हूँ म !
यसको मत्लब, नेपालको सरकारले राम्रो गरिरहेको छ भनेको होइन, महामारी यस्तो प्रलय हो त्यसको सामना गर्ने तयारी र पूर्वाधार अमेरिकासँग पनि थिएन र नेपालसँग पनि छैन । यति प्रलयकारी महामारीको परिकल्पना गरेर सामान्यता पूर्वाधार बनाइएको छैन रहेछ संसारभर ।
तर, मेरो ठूलो खेद् छ नेपालको राजनीतिकर्मीहरु प्रति । यो सत्ताको छाला तानातान गर्ने खेलमा तिमीहरुले जनताको मृत्यु पिइरहेका छौ ! इतिहासमा यी दिनहरु नेपाली राजनीतिका निच र काला दिनहरुको बिम्बका रुपमा लेखिनेछन् ! यो रोम र निरोको कथाभन्दा कयौं गुणा घिनलाग्दो यथार्थका रुपमा दर्ज हुनेछ ! हामी लेख्नेछौं यो कथा !
