काठमाडौं । नेपालीहरुका ठूला चाडबाडले छपक्क छोपिसकेका छन् । आजको आठौं दिनमा (कात्तिक १) गते घटस्थापना छ । अघिल्ला वर्षहरुमा बडा दशैँको घटस्थापनाको एक हप्ताअघिको रौनक हेरिनसक्नुको हुन्थ्यो । तर अहिले भने महामारीले नेपालीलाई पनि बाहिरजस्तै तर्साएको छ । गतवर्षको यतिखेरको भिडभाडलाई आजको काठमाडौँसँग तुलना गर्न सकिँदैन । एक हिसाबले हेर्दा अहिले सुनसान छ । तर यो नागरिकको त्रासका कारणले हो । जबजब ठूलो चाडबाडहरु नेपालीको दैलो नजिक आउँदैछन् त्यो भन्दा तिब्र गतिमा कोरोना भित्रिइरहेको छ । कोरोनाले पछिल्लो गन्तव्य काठमाडौँलाई बनाएको छ । हिजो बिहीबारको अवस्था हेर्ने हो भने त काठमाडौँ नयाँ दिल्ली बन्ने लाइनमै उभिएको देखिन्थ्यो । तर आज घटे पनि संक्रमित नभएर होइन, थोरै पिसिआर गरेर हो । 

एकातर्फ देश फेस्टिभ मुडमा प्रवेश गरिसकेको छ भने अर्कातर्फ महामारीको त्रासले भित्रभित्रै तर्साएको छ । त्यसैले मौसम फेस्टिभ मुडमा प्रवेश गरेको भए पनि नागरिकको मन पस्न सकेको छैन । बरु नागरिक सरकारले आज कि भोलि लकडाउन गर्ने हो भनेर पछिल्ला दिनमा तर्सिन थालेका छन् । केही हप्तामात्र अघि स्वास्थ्य मन्त्रालयले देशमा सक्रिय संक्रमितको संख्या २५ हजार नाघेमा नियन्त्रण गर्न निकै गाह्रो पर्ने भएकाले लकडाउन गर्नुपर्ने प्रस्ताव सरकारसमक्ष गरेको थियो । संक्रमितको त्यो संख्या हिजै पार भइसकेको छ । त्यसैले कतिपय मिडियाले यो समाचार दिएर अब नागरिक तर्साउन थालिसकेको छन् । सरकारले भनेजस्तै नागरिकको संख्या २५ हजार नाघेपछि अब के लकडाउन हुने हो त भनेर नागरिकले हिजोदेखि निकै मिडिया पछ्याउन थालिसकेका छन् । सरकारको डाटा देशभरि होइन बरु अबका केही दिनमा काठमाडौँमै पुग्ने स्थिति देखिँदैछ । काठमाडौँमै २५ हजार संक्रमितको संख्या नाघ्न अब धेरै दिन पनि लाग्लाजस्तो देखिँदैन । 

यसरी एकातर्फ संक्रमणको संत्रासमा छन् भने अर्कातर्फ सरकारले अब कहिले लकडाउन गर्ने हो भन्ने डरमा छन् जनता । त्यसैले पनि चाडबाड रमाइलो हुने त कुरै भएन । त्यसमा पनि संक्रमितहरु अब त राजधानीमा समुदायबाट पनि साँघुरिएर टोल हुँदै घर घरमै छिर्ने तयारीमा छ । दशैँ तिहार आइसक्दासम्म हरेक घरमा नै संक्रमित भेटिने अवस्था देखिँदै गएकोले यस्तो भएपछि रमाइलो हुने कुरा पनि भएन । त्यसैले पनि नेपाली नागरिक फेस्टिभ मुडको सिजन शुरु भए पनि त्यो मुडमा प्रवेश गर्नै सकेका छैनन् । अनि सरकारको कुनै पनि प्रकारको ढाडस नै जनताले नपाएपछि उनीहरुमा निराशा थपिएको छ । कहिले सिकिस्त भएपछि या बेहोस् हुनै लागेपछि अस्पताल जानु भनेर स्वास्थ्य मन्त्रालयका प्रवक्ताले नै भन्ने त कहिले सरकारले २५ हजार संक्रमित नाघेपछि लकडाउन गर्नुपर्छ भनेर स्वास्थ्य मन्त्रालयले नै तर्साउने काम गरिरहेकाले जनतालाई ढाडस मिल्नु त कता हो कता उनीहरु उल्टै आजित भएका छन् । 

महामारीको बेलामा कमाण्डरको काम गर्नुपर्ने स्वास्थ्य मन्त्री कुन दुलोमा छन् थाहा छैन । उनले जनतासामु अनुहार नदेखाएको पनि धेरै भयो । उनीसँग जनतालाई चित्त बुझाउने कार्यक्रम त छँदैछैन शब्दको पनि खडेरी छ । उनीबाट कुनै पनि नेपाली नागरिकले कुनै राम्रो आश्वासन पनि पाएका छैनन् । बरु उनले अफ्नो आलोचना गर्नेलाई कहिले दिउँसो आँखा नदेख्ने रतन्धो रोग लागेको भन्छन् त कहिले घरमा पाहुना आएकाले बोल्ने फुर्सद छैन  भनेर पत्रकारलाई हप्काउँछन् । जुनसुकै देशमा पनि यस्तो महामारीको बेलाको कमाण्डर स्वास्थ्य मन्त्रालय हाँक्ने मन्त्री नै हुन्छ । तर यहाँ भने उनले यो दायित्वबाट पन्छिएर रक्षामन्त्रीलाई ग्राउण्ड खाली गरिदिएर लापत्ता हुने गरेका छन् । कुनै कामको प्रेसर पर्यो भने उनले आफू क्वारेन्टिानमा बसेको खबर मिडियमा दिन लगाउने गरेको समेत कतिपय सूचनाले प्रमाणित गरेका छन् । 

अब जनताले सरकारलाई खोज्ने हो भने दुई अध्यक्ष बालुवाटारमा बसेको  र मन्त्रिमण्डल पुनर्गठन गर्ने काममा आज पनि कुरा मिलेन र भोलि पनि मिलेन भन्ने मात्र समाचारमा भेटाउँछन् । यो हेर्दा लाग्छ मानौैँ कि सरकारको काम नै मन्त्रिमण्डल पुनर्गठन गर्नु हो र बालुवाटारमा बैठक मात्र गर्नु हो । जनता महामारीले एकोहोरो अत्तालिँदा सरकारसँग बेसार पानी बाहेक केही भेटिन्न । अहिले सरकारले लकडाउन खोलिदिएको छ र सरकार सोच्दोहो कि लकडाउन खोलिदिएकै छ गरेर खाए भैगो नि । सात महिनाको लकडाउनपछि आएको दशैँ सर्वसाधारण नेपालीले कसरी मनाउलान् भन्ने कुनै पिर छैन जनतालाई । अब गाडीवालाले अटाइ नअटाई मान्छे कोचेर ओसार्ने बेला भयो । यस्तो बेलामा महामारीको मार जनतालाई कस्तो पर्ने होला भन्ने चिन्ता सरकारलाई होला जस्तो देखिँदैन । अबका दिनमा घुमिफिरी काठमाडौँ आइपुगेको कोरोना जिवाणु अब फेरि गाउँतर्फ नै फर्किने हो कि भन्ने डर पनि बढाएको छ । तर न यसलाई र नत काठमाडौँमा थुप्रिएको महामारीलाई नै तितरबितर पार्ने प्रभावकारी योजना यो सरकारसँग छ । यसरी सरकार छैन भनौँ भने केन्द्रदेखि प्रदेश हुदै स्थानीय तहसम्म नै छ, छ भनौँ भने बेसार पानी बाहेक केही पनि छैन भन्ने अवस्थामा यो देश पुगेको छ । नेपाली जनता पुगेका छन् ।